Το πεδινό χωριό Άνω Λεχώνια βρίσκεται στο δυτικό Πήλιο, σε υψόμετρο μόλις 150 μέτρων, 11 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Βόλου και 1 χιλιόμετρο από τη θάλασσα. Το όνομά του πιθανολογείται ότι προέρχεται από τη σλάβικη λέξη «λεχ» που σημαίνει πεδινός ή από κάποιον Λέχωνα, ίσως αξιωματούχο της περιοχής, ή από τη λέξη «λεχώνα», δηλαδή η εύφορη γη που παράγει ό,τι επιθυμεί μία λεχώνα. Ο εύφορος κάμπος του χωριού, που παράγει φρούτα, λαχανικά και ελιές, ήταν πάντα λόγος για να μην εγκαταλείπεται η περιοχή, ακόμα και στις δυσκολότερες εποχές.

Η ιστορία του χωριού ξεκινάει από τα αρχαία χρόνια, καθώς στη θέση του τοποθετείται η αρχαία πόλη Μεθώνη, που ανήκε στο βασίλειο του Φιλοκτήτη, απομεινάρια της οποίας υπάρχουν μέχρι και σήμερα στον λόφο Νεβεστίκι. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, τα Άνω Λεχώνια κατοικήθηκαν από Τούρκους που κατασκεύασαν εκεί πύργους και τζαμί, το 1895 το χωριό ενώθηκε σιδηροδρομικά με τον Βόλο και η οικονομία του άρχισε να ανθεί, ενώ στη διάρκεια της Κατοχής η περιοχή δοκιμάστηκε από ναζιστικά εγκλήματα.

Το χωριό προόδευσε πολύ με αφετηρία το 1865 όταν και κατασκευάστηκε το εργοστάσιο μεταξουργίας της οικογένειας Κοκοσλή. Το 1900 κατασκευάστηκε και δεύτερο εργοστάσιο μεταξουργίας, από την οικογένεια Κουτούπη, και η έντονη δραστηριότητα στην περιοχή προσέλκυσε οικονομικά επιφανείς οικογένειες να εγκατασταθούν και να δημιουργήσουν και άλλες επιχειρήσεις. Έτσι, το χωριό φημίζεται σήμερα για τα εντυπωσιακά αρχοντικά και τους επιβλητικούς του πύργους, όπως ο Πύργος Κοκοσλή, το αρχοντικό Κοντού, το αρχοντικό Κασιόπουλου, ο πύργος Ολυμπίου, το αρχοντικό Χατζηκυριαζή και το αρχοντικό Τοπάλη.